شهید خادم آرمون در زمانی که راهی جبهه جنگ شد ۱۴ سال داشت. او رزمنده قابلی بود و با آنکه سنی نداشت وصف رزمش در جبهه به گوش اهالی محل رسیده بود. مادرش میگوید در آرمانهای آرمون شهادت خواسته اصلی او بود.
محله
ثامن
محله ثامن حدود سال ۱۳۷۹ و پس از ساخت آپارتمانهای تقریبا یک شکل پا گرفت. سال ۱۳۸۳ شهرک صنعتی ثامن نیز در این محله افتتاح شد. این شهرک که شامل کارگاههای تولیدی و مراکز خدمات خودرویی است باعث شده این محله تبدیل به مرکز سکونت کارگران این کارگاهها و همچنین محل مراجعه افراد از محلات مختلف به محله باشد.
ریحانه و سمانه موحد، ورزشکاران محله ثامن هستند که در خانوادهای ورزشکار به دنیا آمدهاند. میگویند پدر جانبازشان کشتیگیر ماهری بوده است. ریحانه و سمانه نیز هر دو در رشته کونگفو توانستهاند مقام قهرمانی و مدال طلای استانی کسب کنند.
هاشم راک معروف به آقای علوی بههمراه همسرش زهرا رحیمینسب، کارگاه تولیدی کفش در مسجد موسیبنجعفر (ع) راهاندازی کردهاند و با هممحلهایهایش آن را میگردانند. آنها از هفت سال پیش لباس خادمی در این مسجد را به تن کردهاند.
تنهایی امینهبیگم رحمتی پس از فوت همسرش بیشتر شد. زیرا هم باید نقش مادریاش را ادامه میداد و هم جایگزین پدری مهربان و تلاشگر میشد که پس از شهادت پسر ارشدشان، روزبهروز رنجورتر و غمگینتر شد تا از دنیا رفت.
آرزوی ساناز فیروزی از کودکی، افتخارآفرینی برای ایران بوده است. او پدر و مادرش را به فاصله دو سال از دست داد اما این فقدان او را از مسیر موفقیت دور نکرد و با شروع پرقدرتش در رشته کیکبوکسینگ، مدال نقره مسابقات کشوری را بهدست آورد.
عفت داوودی بهواسطه هنر خیاطی، کارگاه دوخت شال و روسری راهاندازی کرده و چندسالی است حال و هوای تعداد زیادی از زنان محله را رنگ بهتری بخشیده و نزدیک به پنجاهنفر برایش کار و از کنار این شغل، کسب درآمد میکنند.
محله ثامن نسبت به سایر محلات منطقه ۵ قدمت کمتری دارد؛ این محله به دلیل قرار داشتن دفتر کفالت اتباع افغانستانی و راستهغذاهای این قوم محله سکونت تعداد زیادی از خانوادههای افغانستانی است.
خاطرات فرنگیس ناظمی، همسر شهید برات سعادت در بیش از یک دهه زندگی مشترک با تلخ و شیرینیهایی همراه است. او هفت بار به جبهه میرود و سرانجام هفتم اردیبهشت سال ۶۵ در منطقه مریوان به شهادت میرسد.
مهلا سربلندی؛ نوجوان رزمیکار محله ثامن طی ۲ سال گذشته؛ ۲ بار روی سکوی قهرمانی ایستاده است.
علی خانی بیش از دودهه از زندگیاش را حصیر میبافد.سابقه حصیربافی در خانواده آنها به سال ۱۳۰۸ برمیگردد، زمانی که پدربزرگ او یکی از اولین کارگاه حصیربافی را در مشهد افتتاح کرد.
حسین خردپیشه، خوشنویسی را ذاتا دوست داشت و به همین خاطر حکاکی روی سنگ را انتخاب کرد. میگوید: دونوع خط برای سنگ کاربرد دارد؛ خط روی نگینهای معمولی و خط ثبتی که عمیقتر است.
شهردار منطقه ۵ میگوید: طبق اعلام مشاور طرح تفصیلی، فضاهای آموزشی ساختهشده در این محدوده کافی است؛ دلیل اینکه در محدوده گلشهر با کمبود فضای آموزشی روبه رو هستیم، تراکم زیاد جمعیت و وجود چندینهزار دانشآموز مهاجر افغانستانی است.
قهرمانی در مسابقات بینالمللی کیوکوشین کاراته در وزن منفی ۷۰ کیلوگرم در سال ۱۳۹۲ و نیز حضور در مسابقات جهانی در قامت تیم ملی این رشته خلاصهای از گذر روزهای درخشان ورزشی علی خفتانپور است.
نرگس فدایی یکی از کمسنوسالترین مربیان رزمیکار با شاگردانش یک خانواده تشکیل دادهاند. میگوید: «اگر میخواهید نظم و مسئولیتپذیری از سنین کم در فرزندتان نهادینه شود، او را در رشتههای رزمی ثبتنام کنید.»
سیدموسی رفاهی که به تاریخ سجلش ۷۰ را گذرانده، یکی از استخوانخردکردههای هنر جارو و حصیربافی مشهد است؛ هنری که به گفته خودش، سالهاست در انزوا قرار گرفته و به روزهای مرگ نزدیک میشود.
هنوز یادگاریهای جنگ بدن براتعلی موحد را قلقلک میدهد. او میگوید: ۳۰۰ یادگاری در بدن دارم. اصلا گویی خمپارههای ۶۰ و ۸۲ که در همان سال ۶۴ تکهتکه شدند، یکراست توی بدنم جاخوش کردهاند.
استاد سیدعبدالمهدی حسنزاده را همه اهالی کوچه شهید بابانظر ۵۴ میشناسند؛ کسی که سالهای عمرش را در راه کتابت قرآن و کتیبهنویسی گذارنده است. حسنزاده تاکنون دو قرآن کتابت کرده است.
امیرحسین که تازه چندماه است به جمع خبرنگاران «پانا» پیوسته، آنقدر خبرنگاری را دوست دارد که میخواهد در آینده، همین شغل را ادامه بدهد. خبرنگاری برای او اعتمادبهنفس، بیان قوی و ارتباطات بیشتر به همراه داشته است.
بالغبر ۱۵۰نوع بازی سنتی در ایران وجود داشته که بهمرور زمان و با تغییر شیوههای زندگی، از میان رفته است. یکی از همین بازیها بازی «توپ و چوب» یا «زنجیر پله» است که ساکنان محله ثامن، هر روز بعدازظهر انجام میدهند.
حجتالاسلام محمدتقی دهنوی امام جماعت مسجد سلمان با انجام فعالیتهای فرهنگی برای کودکان و نوجوانان، گامی در راستای کاهش آسیبهای اجتماعی برداشته است.